پرچم ایران

در دشت های ایران جایی که باد گرم نسیم بوی خاک می آورد مردی تنها پرچم ایران را با غرور نگه داشته بود در حالی که نیروهای متجاوز به دنبال او بودند. در سرزمین های سوزان صدای مبارزه به گوش می رسید. در دلش می گذشت که باید پرچم را از گزند دشمن دور نگه دارد. در منطقه ای دیگر دختری جوان با حجاب کامل در حال آماده شدن برای نبرد بود او هم متعهد به دفاع از کشور بود. او با چشمان گریان به آسمان نگاه کرد آیا این سرنوشت او بود؟ آیا می توانست این بار هم پیروز شود؟ از دور صدای شيهه اسبها بلند شد. به خودش افتخار می کرد که بخشی از نبردی مقدس برای ایران. با هر قدمی که پیش می رفت نیروی تازه ای به او می داد. به ناگاه مردی اسرارآمیز پدیدار گشت. او برای کمک آمده بود برای دفاع از سرزمینش. این نبرد یک جنگ همگانی بود بلکه برای همه بود. این نماد مقدس در میان دست های او به آسمان برافراشته شد. هر تار و پود آن حماسه ای از پایداری را روایت می کرد. در همین لحظه دختران محلی با دستان خود غذا و آب به رزمندگان می رساندند. آنها هم قسم شده بودند که از هیچ تلاشی فروگذار نکنند برای حفظ ایران. تصویری از یک دختر جوان نشان از امید داشت. او هم در فکر آزادی بود. چشمانش می درخشید از اشتیاق به رهایی. با نخستین پرتوهای آفتاب جنگی تازه شروع گشت. سربازان ایرانی آماده بودند تا بجنگند. هر نفسشان فدای این خاک می شد. زنی با زیبایی خاص نیز به جمع مبارزان پیوست. او هم به دنبال عدالت بود. او قدرتمند و با اراده بود. مردی با موهای بلند خود را برای نبرد آماده می کرد. جزیی از این داستان بود. برای وطنش می جنگید. یک جنگ تمام عیار آغاز شد. همه ی مردم دوشادوش هم می جنگیدند. برای آزادی. در اوج درگیری ها زنی محجبه در حال فرار بود. هنوز امیدوار بود. به پیروزی ایمان داشت. در لحظات سخت قدرت ایمانشان آنها را قوی تر می کرد. زنی باوقار با نگاهی پر از عزم جنگ می کرد. در دل کوهستان زنان ترک برای آزادی می جنگیدند. با هم متحد شده بودند که تا آخرین نفس ایستادگی کنند. در یک لحظه آرامش دختری جذاب در حال استراحت بود. فکرش درگیر بود. به فردای روشن ایران. پیروزی نزدیک بود. مردان و زنان یکپارچه شده بودند. برای آزادی ایران. در نهایت نماد پرافتخار به آسمان رسید. این پرچم مقدس نشان از پیروزی داشت. آزادی به دست آمد. زنی محجبه با پوشش خاص در حال جشن گرفتن بود. جزیی از این حماسه بود. این پیروزی برای همه بود. در آخرین لحظه دختران قزاق با شادی می رقصیدند. این پیروزی برای همه بود. نماد جاودانه بر فراز قله ها به اهتزاز در آمد.